Kababawan

Hindi pa po ba tayo nahihiya sa mga balat natin na halos mabaliw baliw at naghihihiyaw tayo sa mga singer at artistang Koreano, Hapon, Intsik, Bombay, at kung sino sino pang ibang lahi?

Hindi po ba natin alam na matagal na nila tayong iniidolo mga Pilipino, lalo na po sa larangan ng sining.

Napakaraming Hapon at mga Indiano na daan taon nang nag oofw sa ating bansa para magsapalaran at maghanap buhay. Ilang daang taon na rin nang tumungo ng bayan natin ang mga Intsik at nag kalakal, nag lako ng mga paninda sa kalsada at nagbukas ng kung anu anong maliit na negosyo upang makatakas lamang sa karahasan o kahirapan sa kanilang bayan.

Marami nang ibat-ibang dayuhan ang pumupunta sa ating bayan upang mag aral sa ating mga paaralan o para matuto ng wikang ingles. Noong dekada otchenta at nubenta ang bansang Korea ay nagpadala ng mga mamayan nila upang pag aralang lahat ng sining ng ating bayan.

Ang mga taong nakatira sa mga bansang malapit sa atin ay matagal nang may paghanga sa galing ng ating mga kababayan sa larangan ng pag awit, ng pagtugtog, paglikha ng musika at iba pa.

Ngunit ngayon, iniwan na tayo ng halos lahat ng mga bansa sa Asya. Nakakahiya na tulo laway na tayo sa mga artista, mang aawit at pelikula, palabas sa telebisyon at awitin ng mga Koreano, Hapon, Tsina, India at iba pa.

Ang mga pelikula natin ay nakakahiyang ipalabas sa ibang bansa, ang ating mga telenobela ay kalunos lunos at nakakasuya. Ang ating mga awitin ay parang ginaya na lamang sa mga estilo ng mga ibang lahi.

Wala na ba tayong hiya o pangarap na makapanood ng mga pelikula o palabas na maipagmamalaki nating muli?

Tigilan na po natin ang panonood ng mga paulit ulit na palabas na iisa lamang ang tema o wala namang estorya. Tangkilikin po natin ang mga palabas na may kabuluhan at maganda ang pagkakagawa, upang maenganyo po silang maglabas ng dekalidad na palabas.

Alam ko parang wala nang pag asa, ngunit maari po kung magiging mapili lamang tayo ng ating mga tatangkiliking sining -- mga pelikula at palabas sa telebisyon at mga awitin. Parang awa na po ninyo.

Wala Nang Pag-asa?

Bakit po ang mga hibang na hibang sa pagiging kapamilya nila at galit na galit naman sa mga kapuso?

At bakit po kaya ang mga proud to be kapuso ay gigil na gigil sa mga kapamilya?

Bakit po ba ang mga silaw sa kadilawan ay hindi makaalis-alis sa pagbuhat sa kanilang Tita?

At bakit po naman ang mga die-hard loyalists ay hindi maubos-ubos ang pasasalamat kay Apo?

Naku naman po, pare-pareho lang na may kapulaan sino man silang mga iniidolo ninyo, dahil po sila ay mga tao rin kagaya ninyo. Marami rin po silang kamalian at kasalanan. Huwag po kayong magpadala sa inyong pagkabulag.

Bakit naman po kaya ang mga Tagalog, mga Binisaya, mga Bikolano, Ilokano, Kapampangan, Pangasinense at iba pang kapwa naman Pilipino ay pakiwari nila, pagkagaling galing nila at mas mataas silang uri kaysa mga kapwa naman nilang Pilipino na iba ang salita sa kanila?

Bakit kaya? Pare pareho lang naman ang tingin sa kanila mga taga ibang bansa.

Bakit naman mga Katoliko, born-again, Iglesia, Muslim at kung anumang paniniwala, kung makatingin sa mga hindi nila kapanig parang diring-diri, ganyan ba ang turo sa inyo ng sinasamba ninyo? Naku naman, isip isip naman, wala pong taong walang kasalanan. At opo, hindi po tama ang hindi mag mahal ng kapwa. Hindi po natin kasalanan na ipinanganak tayo sa paniniwala natin, o hindi kamalian ang magbago ng paniniwala. Kanya kanya po tayo ng pag-iisip, sa tamang edad mayroon na po tayong kakayahang magpasya ng ating paniniwala, wala pong basagan ng trip.

Ngunit sa pagkahaba-haba ng panahon, at dahil din po sa mga ibat-ibang dayuhang dumayo at sumakop sa ating bansa, at sa mga iniluklok nating mamuno sa atin, nagkawatak watak po tayo nang todo todo.

Kababawan

Bakit nga ba napakaraming bagay ang naghiwalay sa atin, puros naman kababawan at kahibangan ito kung talagang iisipin.

Ang dapat po nating maunawaan, ay habang ang mga Pilipino ay walang pagkakaisa, ay wala pong mangyayaring maganda para sa inang bayan. Napakarami pong nagbubuklod sa atin bilang mga Pilipino, ngunit hindi po natin ito nakikita o iniisip. Kadalasan, kailangan pang mangibang bayan para lamang malaman natin na kailangan natin ang isa't-isa dahil yung palang mababang pagtingin natin sa kapwa natin Pilipino, yun din palang kababa ang tingin sa atin ng mga taga ibang bansa habang nasa bansa po nila tayo. At hindi pala masarap ang feeling.

Ano po ang solusyon? Magising na po tayo sa katotohanan, wala pong mga perpekto, walang pong taong walang ginagawang mali, wala pong pulitikong hindi gumawa ng kamalian. Lahat po sila. At huwag na po natin ipilit na magbabago pa ang mga ugali ng mga matagal na sa pulitika.

 Matuto na po tayong mag-isip para sa sarili natin. Huwag na pong ulitin ang mga kamalian ng nakaraan.

Magsumikap po tayong magkaisa, sa kabila po ng ating mga pagkakaiba. Napakahabang panahon na po tayong nalilinlang at naabuso, ng ating kamangmangan at kababawan.

Gumising na po tayo sa katotohanan, na kailangan nating magbuklod buklod para sa ikauunlad ng ating inang bayan.

Kaya natin to.

Walang Kadaladala

Sadya po ba tayong mga masokista?

Kung hindi naman po, bakit hindi po tayo matuto-tuto?

Bumabalik pa rin tayo sa ating kinakasamang wala naman ginawa kundi mambugbug, magmaltrato o pagkaperahan lamang tayo.

Nagsusugal pa rin po tayo kahit na po wala naman tayong kasuwerte suwerte sa katawan.

Nagbibisyo pa rin po tayo kahit na wala na po talaga tayong pambisyo.

Nagpapautang pa rin tayo sa mga taong ni minsan ay hindi naman nagbayad ng utang nila.

Nagtatapon pa rin tayo ng basura kung saan saan, pagkatapos lang po na tayo'y binaha dahilan po sa mga basurang una na nating itinapon.

At inihahalal pa rin po natin ang mga tao o angkang matagal na pong napatunayang nagnanakaw sa kabang bayan...

Naku po naman, masokista pa rin po ba ang tawag sa atin o tanga?

Tandaan wala pong gamot diyan.

Ay meron po pala, mauntog na po tayo at magising!

Talangka

Ang magandang balita po ay ang pagiging isip talangka ay hindi lamang matatagpuan sa Pilipinas. Maging po sa ibang bansa, meron din pong mga taong makikitid ang pag iisip na pilit pong hihilahin pababa ang mga gusto makaahon sa kahirapan o ang nais makaangat sa buhay.

Ngunit ang masamang balita naman po ay sadyang napakaraming  kababayan natin ang isip talangka at ang "motto" po nila sa buhay ay 'if I can't have it, then no one else will'.

Sa tagalog po ay 'kung hindi lang din ako makakaahon, wala ring ibang makakaangat.' Opo kagaya ng mga talangkang nanghihila paibaba sa mga ibang pilit na makaahon sa loob ng timba.

Mga talangkang nahuli

Ito po ay nagpapakita ng inggit, selos, katamaran at kabobohan. Kasama na po ang katangahan.

Mas gusto pa ng mga talangkang ito na maging hapunan silang lahat kaysa magtulong tulong para makaahon silang lahat.

Ano kaya ang magiging resulta kung lahat o karamihan po ng ating mga kababayan ay magkaroon ng pagkakaisa, at magtulong tulong upang sa ikauunlad ng lahat. 

Opo, kaya pong maabot ang minimithi, kailangan lamang na mauntog na po tayo at magising. 

Maki-isa at makisama, dahil kung gugustuhin... may paraan, kung ayaw naman... maraming palusot.

Huwag na po tayong magturuan, lahat po tayo ay may kamalian. Gawin na lamang po natin ang nararapat... opo para sa bayan, para sa mga mahal sa buhay at para sa sarili.

Eto na ang mga talangka ngayon

Wala Nang Hiya

Ano na po ba ang nangyari sa ating bayan?

At ano na po ba ang masasabi natin sa mga kababayan nating kagaya nito:

Naku po, wala na po ba talagang magagawa upang maiwasan ang mga mapanganib na gawaing ito na tahasan lumalabag sa mga batas trapiko?

Talaga po bang wala na po tayong hiya o walang pakundangan kahit sa mga taong naghihingalong sinusugod sa ospital?

Sadya po bang puro mayayabang, mangmang o walang pakialam ang karamihan sa ating mga motorista?

Ang ating po bang milyon milyong mga magigiting na OFW at mga kababayang nangingibangbayan taon taon ay ganito rin kaya kung umasta sa ibang bansa?

Kung hindi, bakit kaya sa sariling bayan ay puro na po tayo mga walang hiya at walang modo?

Kahibangan

Sabi ng dalubhasa at henyong si Albert Einstein na pagkabaliw, pagkasira ng ulo o kahibangan ang paulit-ulit na pag gawa ng isang bagay habang naghihintay ng ibang resulta.

Opo, kalokohan po iyan.

Isang halimbawa ang pagboto ng paulit-ulit sa isang tao na alam naman ng karamihan na magnanakaw at walang ginagawa para sa bayan. Sa bawat halalan na lamang ay pareparehong tao na lamang ang binoboto ng karamihan, o yung asawa ng kandidato o yung kapatid, anak, pinsan o kung sino man sa kanilang angkan.

Naku naman po, bihira na pong magbago ang sinungaling, ang magnanakaw, ang walang modo at makakapal na ang mga mukha.

Maaari pong malilinis po sila nang magsimula sa pulitika, ngunit sa tagal na po nilang nakaupo at nangungurakot, palala na po nang palala ang kanilang mga modus, noon po maari pang patago, ngunit sa kalaunan, garapalan na po o lantaran (yung iba po nahatulan na ng korte at nakulong na). Kapit tuko na rin po sa puwesto, at kapit sa patalim basta lamang hindi matalo.

Sa inyong mga nagbebenta parin po ng boto, mauntog naman po kayo at magising.

Hindi pa rin po ba nakakapagtaka na sila na lamang po ang yumayaman, sampu ng kanilang mga kamag anakan at malalapit na kaibigan sa pulitika at negosyo?

Bakit, noon po bang nagpaulan ng sentido comun ang panginoon, nakapayong po ba kayo?

Para Sa Bayan

Noong dekada nubenta, inilabas ng bandang "Eraserheads" and kantang 'Para sa Masa'.

Narito ang titik ng awiting ito.

Para Sa Masa

Ito ay para sa mga masa
sa lahat ng nawalan ng pag-asa
sa lahat ng aming nakasama
sa lahat ng hirap at pagdurusa

naaalala n'yo pa ba
binigyan namin kayo ng ligaya

ilang taon na ring lumipas
mga kulay ng mundo ay kumupas
marami na rin ang mga pagbabago
di maiiwasan pagkat tayo ay tao lamang

mapapatawad mo ba ako
kung hindi ko sinunod ang gusto mo

la la la la la la la la...

pinilit kong iahon ka (yeah)
ngunit ayaw mo namang sumama

ito ay para sa mga masa
sa lahat ng binaon ng sistema
sa lahat ng aming nakabarkada
sa lahat ng mahilig sa labsong at drama

sa lahat ng di marunong bumasa
sa lahat ng may problema sa skwela
sa lahat ng fans ni sharon cuneta
sa lahat ng may problema sa pera

sa lahat ng masa (4x)

huwag mong hayaang ganito
bigyan ang sarili ng respeto

la la la la la la la la...

Eto po siya sa wikang ingles:

For the Masses

This is for the masses

To all those who have given up hope

To all those we've been with us 

In all our hardships and suffering

Do you still remember?

We have given you joy

Many years have gone by

The colors of the world have faded

So many things have changed

It cannot be avoided since we're only human

Will you be able to forgive me?

If I didn't do what you wanted?

La la la la la la la la. . . . . .

I tried hard to lift you up (yeah)

But you didn't want to cooperate

This is for the masses

To all those who were buried by the system

To all hose we've been with us

To all those who like love songs and drama shows

To all those who can't read

To all those who have school problems

To all the fans of Sharon Cuneta (a Filipina actress and singer)

To all those with money problems

To all the masses (4x)

Do not you let this be

Give yourself some respect

la la la la la la la la...

Ang mga pahinang naririto ay para po sa mga tunay na may pagmamahal sa ating inang bayan. Nakakahiya na mayroong mga dayuhan o mga Filipinong ipinanganak sa bang bansa na higit pa ang pagmamahal sa inang bayan at mas ipinagmamalaki pa ang pagiging Filipino nila kaysa mga Filipino sa inang bayan. Ang pagbabago at ang kaunlaran ay abot kamay, kung mayroong lamang tayong nasyonalismo, hiya, modo, delikadeza, disiplina, pagkakaisa at "sentido comun".