Walang Kahiyahiya

Bugbog o dignidad?

Wala akong pipiliin.

At ang tamang sagot diyan, "pass".

Noong high school po ako, hindi ko po uurungan itong batang ito. At baka may mga round two at three pa.

Ngunit noong huling bahagi ng dekada ochenta, naging miyembro din po ako ng PTA at iiwas lang ako sa mga eksenang ganito. Noong mga panahong iyon, wala po akong nakasamang ganito kung umasta, ano na kaya nangyari sa mga nagtuturo ngayon, mga blackbelt factory na lang?

Ang palagay ko lang ay namimili itong batang ito ng bibiktimahin niya at hindi siya hahamon ng papalag sa kanya. Paano kaya ito naging TBB?

Dahil, ni minsan ay hindi itinuro sa mga miyembro ng PTA na gamitin ang kaalaman sa sining ng pagtatanggol maliban lamang sa pag depensa sa saliri o ibang tao.

Bugbog na nga katawan mo sa gym, lalabas ka pa para maghanap ng away?

Ngayon, kung sino man nagturo at nagtuturo sa batang atenista na ito, paki po, bumalik po sana uli kayo sa 1st dan. At ito pong bully na ito, alisin nyo na rin po sa PTA sa pag gamit ng kanyang kaalaman sa pambubully at pag aabuso ng kapwa.

At sa inyo naman Ateneo, tapusin na po agad ang "imbestigasyon".

Sa mga iba pa pong biktima, lumantad na po, para sumali sa pagsampa ng reklamo. Isama na rin po sa ireklamo ang mga namvivideo.

Sa mga namumuno ng PTA at Ateneo, naku po, ano pa po ba ang hinihintay ninyo?

Nakakahiya po sa alumni at estudyante ninyo, at sa mga past at present members ng PTA.

Bangungot

Naku, mga mamamayang Pilipino, kung boboto po tayo, eto po and listahan na pagpipilian, para hindi na po kayo magising sa inyong mahimbing na pagkatulog.

Imelda Marcos (at kung sino sino pang Marcos ang apelyido)

Juan Ponce Enrile

Gloria Macapagal Arroyo (at mga kamag anak)

Erap Estrada 

Noynoy Aquino

Jinggoy Estrada

Bong Revilla

At kung hindi nyo po alam kung bakit, ay malamang nabangungot na po kayo.

Sama nyo na sina Jejomar, Junjun at iba pang Binay.

Naku po bayan, gising!

Buhay pa po kayo, ngunit ginigisa na sa sarili nyong mantika. At ang masama, napakatagal na pong panahon.

Mas Maayos ang Buhay Noong 1971, Sabi ng Ipinanganak ng 2001

Martial Law, Marcos, Cory

Eto nanaman po tayo. Palakasan nanaman po ba ng boses at ng mga keyboard warriors sa social media kapag dumadating tayo sa mainit na issue ng 1081 o People Power.

Naku po, bakit kaya yung mga musmos at uhugin pa noong dekada sitenta o yung di pa nga naipapanganak ang malalakas ang loob na sabihing wala namang masamang nangyari noong martial law? Siguro dahil sa mga narinig nila sa ibang tao o kay Google marahil.

(Eto, igoogle nyo)

Meron pa ngang nagsasabi na kung walang Martial Law, komunista na ang bansa ngayon. At wala namang kabuluhan ang People Power at kung ano ano pa. Teka, wala bang nagturo sa kanila na puppet tayo ng Amerika noon at di papayag ang mga Kano na maging komunista and Pilipinas dahil at sapagkat napakarami nilang interes at mga base militar sa bansa noon. Okay, marahil, absent sila noon itinuro yan sa klase nila.

(Eto pa, 1980s na ito)

Pangalawa, yung mga Martial Law babies, o yung mga naka salawal pa lamang noong 1970 hanggang 1980. Sige buhay na nga sila, ngunit, wala naman silang karanasan sa uri ng pamumuhay noong 1960s at hindi nila alam kung mayroon mang pinagbago sa kanilang pang araw araw na pamumuhay bago ang 1972.

Yung mga ipinanganak naman ng 1980 pataas, parang awa nyo na po, huwag nyo sanang palabasin na mas alam nyo pa ang nangyari kaysa sa mga pinanganak ng 1950s at 60s.

Kasama na po yung mga kababayan nating taga Ilocos. Bakit po? Dahil, isa lamang po kayo sa napakaraming lalawigan sa buong Pilipinas, wala pa po kayong dies porsiento ng kabuoan. Kung maayos man ang kalagayan nyo sa inyong bayan, hindi naman po nangangahulugang ganyan sa lahat ng lugar at hindi yan lingid sa inyong kaalaman.

At maitanong ko lang, sino sino po ang mga naunang nagsialis sa bansa papuntang Amerika?

At sino sino na po ba ang nakararaming Pilipino sa Hawaii, Guam at West Coast ng Amerika. Naku po, kung mas maayos noon dekada sitenta, bakit po nagsi alis kayo at bakit po puro American citizen na po kayo sampu ng mga kamag anakan ninyo. Opo, kung ganoon, huwag na rin po kayong sumali sa debate

Pangatlo, kung hindi po ninyo alam, ang legacy po ng 1970s, ay paglaganap nang pagsasakripisyo ng sambayan na iwanan po ang kanilang bansa, pamilya, asawa't, mga anak at mga iba pang mahal sa buhay, upang magkipagsapalaran at maging mga bagong bayani. Bakit po? Kasi kung hindi ay malamang mamamatay po silang lahat ng dilat. Opo masarap po noon, kung isa ka sa mga naunang mag Saudi, ngunit bakit pa kailangang mangibang bansa kung maunlad na tayo?

At kahuli hulihan po, kung nagtratrabaho po kayo o mga kamag anak nyo noon sa customs o iba pang ahensiya. Nakupo, siyempre po mas maayos din ang buhay nyo noon. At opo hanggang ngayon po, kasama ng mga tongressman mayor, gobernador at iba pang mandarambong ng kaban ng bayan.

Wala Sa Ayos

Di ko makayang hindi ma iling sa kadahilanang hanggang ngayon para parin tayong little America, kahit po pagkalayo layo at pagkatagal tagal na po naka alis sa bansa ang huling base militar nila.

Marahil mahirap na kasing alisin sa ating mga kababayan ang tinawag na noong American Junk nila Danny, Jim at Buboy na mas kilala sa pangalang Apo Hiking Society.

Ano naman itong tinatawag kong American Junk na ito? Napakarami po, ngunit sa pagkakataon pong ito. Ang pagtutuunan natin ng pansin ay pagpapasa walang bisa ng missionary visa ng missionaryong madreng Sister Patricia F, na galing Australia.

Alam po natin na hindi katanggap tanggap ito, ngunit hindi rin po mapapalampas ng batas na isang dayuhang nasa ibang bansa ang hindi susunod sa batas lalo na sa limitasyong ng kanilang pananatili doon. Kahit saan pong bansa ay ganyan po ang kalakaran.

Ang atin pong magigiting na mga OFW ay araw araw pong sumusunod sa mga batas ng bansang kanilang kinalalagyan. Kung hindi po, pauuwiin din sila sa bansang pinanggalingan.

Sa Singapore nga po ay pinapalo pa ng patpat ang mga dayuhang lumalabag sa kanilang mga batas. Sa Middle East po ay may napuputulan pa ng mga kamay dahil nakasaad po yan sa batas ng Islam. At sa mangilan ngilan pang lugar ay meron pang parusang binabato hanggang ikamatay.

Sa America, ay meron din po silang isyu na ipinaglalaban at ito po ay ang mainit ding isyu ng pagpapapasok sa mga dayuhang nais makatawid galing sa ibang bansa sa loob ng Estados Unidos, ng walang visa o kaukulang background check.

Opo tama po na tulungan ng Estados Unidos ito pong mga taong ito, kagaya na rin po sa pagtanggap nila sa mga refugee na Vietnamese noong dekada sitenta at otchenta. Ngunit noon mga panahong iyon ay dumaan muna sila ng mahabang panahon sa mga refugee processing centers kagaya po ng nasa Pilipinas bago po sila makarating sa Estados Unidos.

Ngayon po, dahil na rin sa social media at mga magigiting pong keyboard warriors, marami pong Pilipino at mga Amerkano ang nais pong ipasawalang bahala ang mga batas ng kani kanilang bansa sa kadahilanang personal at sa kadahilanang ayaw nila sa mga nakaupong Presidente.

Tama, American style bulok, din po yan.

Atin pong tandaan, hindi maitatama ng isang kamalian ng isa pa ring kamalian.

Sa mga balota po ang tamang paraan. Bumoto po tayo. Huwag pong ibenta ang ating mga boto. Kung wala pong mapagpilian, kayo na po ang tumakbo. At parang awa naman po ninyo, yung pong mga magnanakaw, huwag na po ninyong iboto muli.

Kababawan

Hindi pa po ba tayo nahihiya sa mga balat natin na halos mabaliw baliw at naghihihiyaw tayo sa mga singer at artistang Koreano, Hapon, Intsik, Bombay, at kung sino sino pang ibang lahi?

Hindi po ba natin alam na matagal na nila tayong iniidolo mga Pilipino, lalo na po sa larangan ng sining.

Napakaraming Hapon at mga Indiano na daan taon nang nag oofw sa ating bansa para magsapalaran at maghanap buhay. Ilang daang taon na rin nang tumungo ng bayan natin ang mga Intsik at nag kalakal, nag lako ng mga paninda sa kalsada at nagbukas ng kung anu anong maliit na negosyo upang makatakas lamang sa karahasan o kahirapan sa kanilang bayan.

Marami nang ibat-ibang dayuhan ang pumupunta sa ating bayan upang mag aral sa ating mga paaralan o para matuto ng wikang ingles. Noong dekada otchenta at nubenta ang bansang Korea ay nagpadala ng mga mamayan nila upang pag aralang lahat ng sining ng ating bayan.

Ang mga taong nakatira sa mga bansang malapit sa atin ay matagal nang may paghanga sa galing ng ating mga kababayan sa larangan ng pag awit, ng pagtugtog, paglikha ng musika at iba pa.

Ngunit ngayon, iniwan na tayo ng halos lahat ng mga bansa sa Asya. Nakakahiya na tulo laway na tayo sa mga artista, mang aawit at pelikula, palabas sa telebisyon at awitin ng mga Koreano, Hapon, Tsina, India at iba pa.

Ang mga pelikula natin ay nakakahiyang ipalabas sa ibang bansa, ang ating mga telenobela ay kalunos lunos at nakakasuya. Ang ating mga awitin ay parang ginaya na lamang sa mga estilo ng mga ibang lahi.

Wala na ba tayong hiya o pangarap na makapanood ng mga pelikula o palabas na maipagmamalaki nating muli?

Tigilan na po natin ang panonood ng mga paulit ulit na palabas na iisa lamang ang tema o wala namang estorya. Tangkilikin po natin ang mga palabas na may kabuluhan at maganda ang pagkakagawa, upang maenganyo po silang maglabas ng dekalidad na palabas.

Alam ko parang wala nang pag asa, ngunit maari po kung magiging mapili lamang tayo ng ating mga tatangkiliking sining -- mga pelikula at palabas sa telebisyon at mga awitin. Parang awa na po ninyo.

Wala Nang Pag-asa?

Bakit po ang mga hibang na hibang sa pagiging kapamilya nila at galit na galit naman sa mga kapuso?

At bakit po kaya ang mga proud to be kapuso ay gigil na gigil sa mga kapamilya?

Bakit po ba ang mga silaw sa kadilawan ay hindi makaalis-alis sa pagbuhat sa kanilang Tita?

At bakit po naman ang mga die-hard loyalists ay hindi maubos-ubos ang pasasalamat kay Apo?

Naku naman po, pare-pareho lang na may kapulaan sino man silang mga iniidolo ninyo, dahil po sila ay mga tao rin kagaya ninyo. Marami rin po silang kamalian at kasalanan. Huwag po kayong magpadala sa inyong pagkabulag.

Bakit naman po kaya ang mga Tagalog, mga Binisaya, mga Bikolano, Ilokano, Kapampangan, Pangasinense at iba pang kapwa naman Pilipino ay pakiwari nila, pagkagaling galing nila at mas mataas silang uri kaysa mga kapwa naman nilang Pilipino na iba ang salita sa kanila?

Bakit kaya? Pare pareho lang naman ang tingin sa kanila mga taga ibang bansa.

Bakit naman mga Katoliko, born-again, Iglesia, Muslim at kung anumang paniniwala, kung makatingin sa mga hindi nila kapanig parang diring-diri, ganyan ba ang turo sa inyo ng sinasamba ninyo? Naku naman, isip isip naman, wala pong taong walang kasalanan. At opo, hindi po tama ang hindi mag mahal ng kapwa. Hindi po natin kasalanan na ipinanganak tayo sa paniniwala natin, o hindi kamalian ang magbago ng paniniwala. Kanya kanya po tayo ng pag-iisip, sa tamang edad mayroon na po tayong kakayahang magpasya ng ating paniniwala, wala pong basagan ng trip.

Ngunit sa pagkahaba-haba ng panahon, at dahil din po sa mga ibat-ibang dayuhang dumayo at sumakop sa ating bansa, at sa mga iniluklok nating mamuno sa atin, nagkawatak watak po tayo nang todo todo.

Kababawan

Bakit nga ba napakaraming bagay ang naghiwalay sa atin, puros naman kababawan at kahibangan ito kung talagang iisipin.

Ang dapat po nating maunawaan, ay habang ang mga Pilipino ay walang pagkakaisa, ay wala pong mangyayaring maganda para sa inang bayan. Napakarami pong nagbubuklod sa atin bilang mga Pilipino, ngunit hindi po natin ito nakikita o iniisip. Kadalasan, kailangan pang mangibang bayan para lamang malaman natin na kailangan natin ang isa't-isa dahil yung palang mababang pagtingin natin sa kapwa natin Pilipino, yun din palang kababa ang tingin sa atin ng mga taga ibang bansa habang nasa bansa po nila tayo. At hindi pala masarap ang feeling.

Ano po ang solusyon? Magising na po tayo sa katotohanan, wala pong mga perpekto, walang pong taong walang ginagawang mali, wala pong pulitikong hindi gumawa ng kamalian. Lahat po sila. At huwag na po natin ipilit na magbabago pa ang mga ugali ng mga matagal na sa pulitika.

 Matuto na po tayong mag-isip para sa sarili natin. Huwag na pong ulitin ang mga kamalian ng nakaraan.

Magsumikap po tayong magkaisa, sa kabila po ng ating mga pagkakaiba. Napakahabang panahon na po tayong nalilinlang at naabuso, ng ating kamangmangan at kababawan.

Gumising na po tayo sa katotohanan, na kailangan nating magbuklod buklod para sa ikauunlad ng ating inang bayan.

Kaya natin to.

Walang Kadaladala

Sadya po ba tayong mga masokista?

Kung hindi naman po, bakit hindi po tayo matuto-tuto?

Bumabalik pa rin tayo sa ating kinakasamang wala naman ginawa kundi mambugbug, magmaltrato o pagkaperahan lamang tayo.

Nagsusugal pa rin po tayo kahit na po wala naman tayong kasuwerte suwerte sa katawan.

Nagbibisyo pa rin po tayo kahit na wala na po talaga tayong pambisyo.

Nagpapautang pa rin tayo sa mga taong ni minsan ay hindi naman nagbayad ng utang nila.

Nagtatapon pa rin tayo ng basura kung saan saan, pagkatapos lang po na tayo'y binaha dahilan po sa mga basurang una na nating itinapon.

At inihahalal pa rin po natin ang mga tao o angkang matagal na pong napatunayang nagnanakaw sa kabang bayan...

Naku po naman, masokista pa rin po ba ang tawag sa atin o tanga?

Tandaan wala pong gamot diyan.

Ay meron po pala, mauntog na po tayo at magising!